--> بگو تمام شفاعت از آن خدا است . و نيز فرموده : ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ ( سجده ( 32 ) : 4 ) جز او شفيع و سرپرست نداريد . لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ ( انعام ( 6 ) : 51 ) اما غير او اگر شفاعت كند آن هم به اذن و تمليك او است . از مجموع اين بيانات معلوم شد كه شفاعت كردن در نزد خدا در صورتى كه مستلزم محذورى كه متناسب با مقام كبريايى حق نباشد ، اجمالا صحيح و بىمانع است . 2 . اشكالات شفاعت علامه طباطبايى در تفسير الميزان ، هفت مورد را به صورت اشكال بيان فرموده و متناسب با هريك پاسخ داده‌اند ( ر ك : بقره ( 2 ) : 47 - 48 ) . 3 . شفاعت درباره چه اشخاص خواهد بود ؟ همان‌طور كه سابقا گفته شد ، تعيين كسانى كه شفاعت در حق آنها خواهد بود ، با طرز تربيت دينى سازگار نيست ؛ مگر اينكه طورى ذكر شود كه خالى از ابهام و اجمال نباشد همان‌طور كه قرآن مىگويد : كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ عَنِ الْمُجْرِمِينَ ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ ( مدثر ( 74 ) : 38 ) خداوند در اين آيات مىفرمايد : هركس در قيامت در گرو گناهانى است كه در دنيا انجام داده مگر « اصحاب اليمين » كه از اين گروگان آزاد و در بهشت مستقر خواهند بود ، سپس فرموده آنها از گنهكاران كه در گرو اعمال خود هستند و در جهنم قرار دارند پنهان نيستند و از آنها مىپرسند چرا در آتش داخل شديد ؟ آنها در پاسخ اشاره به يك سلسله از صفاتى كه باعث دخول آنها در آتش شده مىكنند و بعد از اين اوصاف مىفرمايد : شفاعت شفاعت‌كنندگان سودى به حال آنها ندارد . لازمه اين است كه « اصحاب اليمين » چنين صفاتى را كه مانع از شمول شفاعت است ندارند و از طرفى خداوند آنها را از گرو گناهان آزاد كرده ؛ در حالى كه مجرمين محروم از شفاعت در دوزخ به سر مىبرند . نتيجه اين مىشود كه آزادى و رهايى « اصحاب اليمين » بر اثر شفاعت است . بنابراين شفاعت در حق